De ouderenzorg protesteert, want de werkdruk is torenhoog. De vraag van directies aan de regering begrijpen we. Want, Vlaamse regering, wat is ’t plan?
Voor ons is het antwoord op die vraag duidelijk. Wij hébben al langer een plan. Een plan dat vertrekt van de realiteit op de werkvloer en één doel heeft: betere zorg door betere werkomstandigheden.
Meer handen, minder druk
De zorg kraakt. Niet omdat mensen niet willen werken, maar omdat er te weinig mensen zijn. Het is geen nieuw verhaal, maar er is dringend nood aan extra handen.
Dat vraagt:
- Blijvende (én stijgende) middelen voor opleidingen van logistiek medewerkers, zorgkundigen en verpleegkundigen, met kansen voor doorstromers en zij-instromers.
- Aangepaste personeelsnormen die rekening houden met de zorgzwaarte van vandaag.
- En een forse vermindering van administratieve lasten
Waardering die telt
Zorg verlenen doe je met overtuiging. Maar overtuiging alleen volstaat niet. Een aantrekkelijke sector betaalt een correcte verloning.
Daarom eisen we:
- Betere vergoedingen voor onregelmatige uren en voor last-minute roosterwijzigingen.
- Structurele financiering van IFIC, zodat zorgkundigen ook effectief betaald worden volgens categorie 12.
Werkbaar werk, ook thuis
Wie zorg draagt voor anderen, moet ook voor zichzelf kunnen zorgen. Werkbaar werk is geen luxe.
Concreet betekent dat:
- Extra vakantiedagen, ook voor werknemers jonger dan 45 jaar;
- Een duidelijke beperking van onderbroken diensten die mensen uitputten en wegjagen uit de sector.
Wa ist plan?
Voor ons is het helder:
Da ist plan.
Een plan dat vertrekt van respect, realiteit en rechtvaardigheid. Een plan dat de ouderenzorg versterkt door eerst te zorgen voor de mensen die haar elke dag dragen. Dat is de inzet.