Eén op de vijf van de 4000 nieuwe kinderopvangplaatsen die de Vlaamse regering aankondigt, gaat naar Babilou, een Franse multinational. Dat betekent dat honderden extra plaatsen in onze gesubsidieerde kinderopvang terechtkomen bij een commerciële speler die winst moet maken voor aandeelhouders.
Laat dat even bezinken.
Ja, er komen extra plaatsen. Dat is nodig. Ouders zoeken wanhopig opvang. Onthaalouders en kinderbegeleiders draaien overuren. De nood is hoog. Maar de vraag is niet alleen hoeveel plaatsen erbij komen. De vraag is wie ze organiseert. En in wiens belang.
Babilou voldoet aan de vergunnings- en subsidievoorwaarden. Ouders betalen volgens inkomen. Medewerkers vallen onder de sectorale loon- en arbeidsvoorwaarden. Op papier lijkt alles in orde.
Maar een multinational stapt niet in kinderopvang uit liefdadigheid. Het doel is efficiëntiewinst. Schaal vergroten. Kosten beheersen. Rendement halen. En winst vloeit niet terug naar de opvang. Niet naar extra collega’s. Niet naar meer tijd voor kinderen. Die gaat naar aandeelhouders.
Dat wringt.
Kinderopvang is geen markt. Het is zorg voor baby’s en peuters in een cruciale fase van hun leven. Het is de plek waar kinderen veiligheid, taal, vertrouwen en kansen opbouwen. Dat organiseer je niet volgens een spreadsheetlogica.
Vandaag werken kinderbegeleiders met een ratio van één op negen. Eén begeleider voor negen kinderen. Tot 2027 blijft dat zo. Iedereen op de werkvloer weet wat dat betekent: constant lopen. Keuzes maken tussen troosten en verschonen. Tussen observeren en organiseren. Minder tijd om echt in te spelen op wat een kind nodig heeft.
De werkdruk is torenhoog. De waardering blijft achter. En ondertussen kijken we verbaasd naar het personeelstekort.
Wanneer trekken we lessen uit wat al misliep in de kinderopvang en de commerciële ouderenzorg? Telkens opnieuw zien we hetzelfde patroon: zodra winst een rol speelt, komt kwaliteit onder druk. Elke euro die naar aandeelhouders gaat, kan niet geïnvesteerd worden in de kwaliteit van de kinderopvang.
Kinderopvang is een recht. Geen verdienmodel.
Het kan perfect: 4000 extra opvangplaatsen zonder commerciële bedrijven. Publiek geld hoort niet in aandeelhouderszakken te verdwijnen. Elke euro die ouders en belastingbetalers op tafel leggen, moet terugvloeien naar kwaliteit, meer handen op de werkvloer en betere loon- en werkvoorwaarden in de kinderopvang.
ACV PULS blijft daarom duidelijk: verlaag de kind-begeleiderratio naar 1 op 5. Investeer in betere loon- en werkvoorwaarden. Zorg voor stabiele, publieke financiering die volledig naar kwaliteit gaat. En hou commerciële winstlogica weg uit zorg en welzijn.
Dit gaat over meer dan cijfers. Het gaat over de toekomst van kinderen.
Laat ons daar geen business van maken.